پنجابی دُوہڑے ماہیے

دُوہڑا 1

سارا جگ رُس جاوے کوئی گل نہی

تیرے باجھوں نبھدا جھٹ نہی

میرا دلبر ہس کے بولیا کر’ تیرے متھے تے سجدا وٹ نہی

 مینوں پیار دے عرش وکھا کے’ ہُن پچھلے پیری ہٹ نہی

تیرے ہتھ وچ غیر دا ہتھ ہُوے’ اے وی صدمہ موت تُوں گھٹ نہی

دُوہڑا 2

ونج وسداے بدل اُسے پاسے’ جدے ہونداے زور ہوا دا

تُہاڈا شُروع تُوں ذہن ھا دوجھے پاسے’ مینوں شوق ھا یار وفا دا

میری لکھاں جئی ہِک گل یاد رکھی’ آج دُور اے سجنڑ حیا دا

دُودھ پھٹے تا ہر کوئی وِیٹ چُھڑینداے’ بھاویں ہونداے نُور خُدا دا

ماہیا

پانڑی بھر چھڈِیاں

تے اُودر ڈھُولے دی سانوُں کملیاں کر چھڈِیاں

ماہِیا

پُھل ٹُٹ گیا سِہرے دا

تے میئل تے سٹ گھتیائی گند سمجھ کے وہڑے دا

اپنا تبصرہ بھیجیں